"PREDESTINATION, KADER"

-31.12.2016 izleme tarihim.

-Yönetmen: Micheal Spierig

-Ethan Hawke, Noah Taylor ve Sarah Snook başrolde.

-Imdb:7.5

-2014, ABD, Avustralya yapımı.

-Tür: BilimKurgu

     Dört arkadaş 2017 yılına bu filmi izleyerek girdik. Hatta şöyle, yeni yıla girmişiz, 15 dk geçmiş ancak o zaman fark ettik. İnanılmaz bir deneyimdi, yeni yıla film izleyerek girmek mi? Herkese tavsiye ediyoruz. 😻

     Filmimiz ilk olarak bir bar sahnesinde iki adamın sohbetiyle başlıyor. Aslında John'un barmene hayat hikayesini anlatması ile başlıyor desek daha doğru olur. Sonradan anlıyoruz ki barmen aslında bir zamansal ajan olup 1975 yılında 10.000 kişinin ölümüne yol açan Fiyasko Bombacısı'nı yakalamak için John ile bir iş birliğine girmeye çabalıyormuş. İnanın bundan daha fazlasını anlatmak isterdim ama o denli derin bir film ki tüm ayrıntıları size vermem mümkün görünmüyor. Bu yüzden izlemenizi şiddetle öneriyorum.

     Gelelim filme. Konusuna bakmadan film izleme huyumu çok seviyorum. Çünkü herhangi bir beklentiye girmemiş oluyorum ve film bittiğinde müthiş bir his her yerimi kaplıyor oluyor. Konusuna dair bir fikrimiz olmayınca filmin yarısına kadar yahu ne oluyor bu filmde diye bir anlama çabalarına girdik. Hepsi sonuçsuz kaldı o ayrı. Gerçi başrolün Ethan Hawke olduğunu görünce ben başıma geleceği bilmeliydim. Ethan'ın neredeyse tüm filmlerini izlemişimdir ve kötü olanı geçtim ortalama iyi olduğu bir filmi bile göremedim. Buna bağlı olarak Predestination da muazzamdı. Özetle şaşırdım mı? Hayır. 

     Tamam itiraf ediyorum filmin sonuna kadar hiçbir şey anlamadım. Bir ara çözdüm demiştim ama çözememişim. Bir arkadaşım filmi izlediğinde devrelerin yanacak demişti. Haklıydı, yandı. Ama bence bu filmin iyi tarafı da akıl uçuracak bir kurgusunun olması.

     Kafamda oturtamadığım, mantığımın almadığı birkaç şey var hala. Ancak onlar hakkında da teorilerim var. Sanırım filmin en sevdiğim yanı buydu. Film bitti ama benim üzerinde düşünmem gereken bir çok şey bırakarak bitti. Bu yüzden ilk izlemenizde filmi algılamakta zorlanırsanız bu gayet doğal diyebilirim. İkinci bir izleyişinizi kabul edecek, her şeyin yerli yerine oturmasını sağlayacak bir film.

     Bilim kurguların gerçekliğe yatkınlığı oldukça tartışmalı bir konu bana göre. Çünkü çok fazla teori var. Bu yüzden gerçek hayattan da parçalar taşıyan, çok sık rastlanmasa da var olan, Intersex kavramı ile filmi ele alarak ilerlenilmesi filme inanılmaz bir yön vermiş. Sırf bu olgu için bile oldukça başarılı olduğunu söyleyebilirim. 

     Öyle bir paradoksun içerisinde sıkışmak.. Gerçekten akıl uçurucu. Filmde de bize bunu sürekli verdiler zaten. 

     Hepsine bir kılıf uydurabilirim belki ama tek yapamayacağım şey onları tek bir kişi düşünebilmek. Ama aslında böyle değil midir? Kendi içimizde de kim bilir kaç farklı kişiyi barındırıyoruz. Nasıl bir insanken kim bilir nasıl birine dönüşmüşüzdür? Ve en önemlisi başka kimlere hayat vereceğiz yaşamımız boyunca.

     Bu yüzden şüphesiz ki yapmış olacağımız her seçim bizi bambaşka yollara çıkaracak...

"Tüm bunları göz önüne aldığımızda bu seferde aklıma hissiyatlarımı ortaya döken tek bir şehir geliyor. İSTANBUL. Sonsuz olasılığın, heyecanın, korkunun, ihtişamın, tarihin o görkemli şehri. İnanılmaz korkutucu bana göre. Çok güzel ama ürkmemi sağlayan bir şeyler var İstanbul'da. Sanki beni içine çektiğinde güzelliği, yani zehri ile büyüleyerek Rapunzel misali bir şatoya kapanmamı, kendi düşüncelerimle boğulmamı sağlayacak gibi. Yeni dünyalara, yeni umutlara açılan bir kapının yanısıra birçok beklentinin sonuçsuz bırakılacağı bir rüyalar alemi. Bir zakkum ama aslında cehennem çiçeği. 8/10."